:..
یقه اولین خواستگار رو بچسبید که شاید تنها شتر بخت شما باشه. ناز و لفت و لیس رو بذارید کنار. در معرض دید باشید، گذشت اون زمان که میگفتن: من اون دختر نارنج و ترنجم که از آفتاب و از سایه می رنجم. سن ازدواج رو بیارین پایین، همون 17 یا 18 خوبه. بالاتر که برین همچین بگی نگی از دهن میافتین. تموم دوست پسراتونو تهدید به ازدواج کنید، اگه موندن چه بهتر، نموندن دورشون رو درز بکشید. دعای باز شدن بخت رو دور گردنتون آویزون کنید، یه وقت کتابشو دور گردنتون آویزون نکنید که گردن لطیفتون کج میشه.
پسرهای فامیل بهترین و در دسترسترین طعمهها هستند، رو هوا بقاپیدشون. رو شکل و شمایل ظاهری پسرها زیاد حساسیت به خرج ندید، پسرهای خوشگل، هستن دچار مشکل...! توی اجتماع بر بخورید، با مردم قاطی شید، با ننه صغرا و بیبی عذرا نشست و برخاست کنید، همینا هستن که شادوماد میسازن واستون. یه کم به خودتون برسید، منظورم آرایش و برداشتن زیر ابرو و ریمل و پودر و سایه و کرم شب و روز و ماسک خیار و فر مژه و خط لب و خط چشم و... نیست. حداقل قیافه یه آدم رو داشته باشید. در پوشش دقت کنید، لباس چسب و کوتاه فقط آدمای بوالهوس رو دورتون جمع می کنه، یه پوشش سنگین و اندکی رنگین با حفظ معیارهای دوماد پسند بهترینه.
مهمون که میاد قایم نشید، چای ببرید، پذیرایی کنید، خلاصه یه چشمه بیاین که بعله ما هم هستیم. سعی کنین از هر انگشتتون هفت نوع هنر بباره که مامانه بتونه جلوی در و همسایه قر و قمیش بیاد که دخترم قربونش برم اینجوریه و اونجوریه... تا مامانه و باباهه میگن دخترمون دیگه وقته عروسیشه مثل لبوی نپخته سرخ نشین و در برید، در حرکات و سکناتتون این نظر رو تایید کنید و دنبالشو بگیرید. بلاخره اگه خدای نکرده میخواین جزو اون یک میلیون و هفت صد هزار دختر بی شوهر نباشید (تازه اگه همه پسرای این مملکت دوماد شن، که نمی شن
هر چی دارید، رو کنید، منظورم اعضا و جوارحتون نیست منظورم کمالات و هنر مندیاتتونه. و اینو بگم که از هیچ دوره زندگیتون به اندازه وقتی که با نامزد محبوبتون زیر سایه درخت توی یه پارک خلوت دارید معاشقه می کنید لذت نخواهید برد، حالا به بعدنش کار ندارم. و آخرین توصیه اینکه عوض اینکه توی جریانات عشقی خیابونی و زودگذر غرق بشید و مثل کبک سرتونو زیر برف کنید یه خورده به فکر زندگی آیندهتون بشید و اینقدر از این دست به اون دست نرید چون کثیف میشید می پکید!دیگ به دیگ میگه ته دیگ.
---
دوستان این هم واژه نامه ی فرهنگ فارسی
:..
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «دیسکت» بگویید: عشق تو جیبی!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «ذوالقرنین» بگویید: کسی که دو زن دارد!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «رشوه» بگویید: کارساز بیچارگان!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «زن حامله ترک» بگویید: خر تو خر!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «سرمای بسیار سرد» بگویید: یخما
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «سزارین» بگویید: فنی زاده!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «سیفون» بگویید: انبر!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «سیگار» بگویید: لبو رد کن بیاد!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «سیم خاردار» بگویید: دیوار تابستانی!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «شلوار کردی» بگویید: آدم جاکن!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «شلوار» بگویید: گوزشکن!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «شهر هرت» بگویید: آثار باستانی!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «شیشه» بگویید: اونورش پیدا!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «صندلی سینما» بگویید:تا پاشی تاشه!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «عشق» بگویید: کار بیکاران!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «غیبت» بگویید: مشروح اخبار!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «فرزند» بگویید: دشمن خانگی!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «قاضی» بگویید: کسی که همه او را نفرین کنند!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «قایق» بگویید: کفتر!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «قزوینیها» بگویید: پیکان جوانان!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «قسم» بگویید: شاهد دروغ!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کارمند» بگویید: مصیبتی در کت و شلوار!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کدو تنبل» بگویید: گلابی خانواده!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کشتی» بگویید: تشخیص! (تهشخیس)
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کشمش» بگویید: انگور بازنشسته!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «دوش حمام» بگویید: آب چرخکن!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کفش» بگویید: نفربر!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «کلاهبردار» بگویید: تولدت مبارک!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «گالش» بگویید: نفر بر پلاستیکی!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «گوجه فرنگی» بگویید: چراغ خطر آبگوشت!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «گوجه فرنگی» بگویید: چراغ قرمز آبگوشت!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «گوشتکوب» بگویید: لهستان!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «لیسانس» بگویید: در به در!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «ماتیز» بگویید: پراید مونگول!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «ماشین» بگویید: مراکش!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «ماکیاول» بگویید: مردی برای تمام فصول!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مجرد» بگویید: آنکه به ریش دنیا میخندد!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مسلسل» بگویید: حیدر! (هی در)
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مشق» بگویید: عملهگی برای استاد!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مگس» بگویید: پرویز!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مگسکش» بگویید: پرویز صیاد!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «مگسی که به صورت سزارین زاییده» بگویید: پرویز فنی زاده!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «موی گربه» بگویید: موکت!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «واعظ» بگویید: کسی که بگوید و خود نکند!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «وب گرد» بگویید: عملی! (معتاد)
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «وجدان» بگویید: شب بخیر کوچولو!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «وکیل» بگویید: کسی که حق را باطل کند!
زین پس به جای واژه غریب و نامانوس «ویولن» بگویید: میره و میاد، خوشم میاد!
نظر به اینکه نظر بدین خوشحال میشم، نظر یادت نره!!!


